Het verlangen om in een dier te veranderen, om volgens kosmische cycli in de aarde of het water te leven, is de kerngedachte in Hanneke van Eijkens vierde dichtbundel. Hazenklop sluit aan bij een opkomende traditie in de poëzie, die symbiose met de natuur zoekt door oerinstincten en vergeten rituelen ritmisch, welhaast lijfelijk, in taal... Lees verder →
Een moordgeschiedenis
Zoals algemeen geweten kende het Molussië van drieduizend jaar geleden een aantal taboes waarvan het aantasten een onvergeeflijke heiligschennis was. Taboe nummer één was de muur om het ondergronds gelegen kerkhof. Die muur was een 'onbetwijfelbaar feit', even ongenaakbaar als de lucht of de seizoenen. Ook was het strikt verboden (taboe nummer twee) het kerkhof... Lees verder →