De bloedneus van Boekendienaar

Een bloedneus overkomt Boekendienaar wel vaker wanneer hij op stap is. Zeker wanneer hij onderweg een ijshoorntje eet en onmiddellijk daarna een heuvel beklimt. Zo gebeurde vandaag bij de beklimming van de Kantienberg richting Sint-Pietersabdij. In de boomgaard palend aan het historisch pand mag Boekendienaar graag verwijlen op herfstige dagen. Liefst eet hij er een gevallen peer, inspecteert dan de druivenranken, om ten slotte een verhaal of gedicht van Robert Desnos te lezen, gezeten op een steen van een eeuwenoude ruïne.

Helaas is de weg naar de boomgaard heden bezaaid met hindernissen. Reeds halverwege de Kantienberg stroomt het bloed ongeremd uit Boekendienaars reukorgaan. Zijn hemd en broek raken besmeurd. Hij diept enkele tissues op uit zijn boekentas en houdt die tegen zijn neus gedrukt, terwijl hij met geheven hoofd stokstijf stil blijft staan, rustig in- en uitademend.

In zijn linkerooghoek ziet Boekendienaar een schimmig, haarloos manspersoon schuin de straat oversteken, zijn richting uit. De man steekt een hand op en vraagt uitbundig, met een zwaar accent, of hij misschien een bloedneus heeft. Boekendienaar schrikt, bevestigt kortaf, wendt zijn blik af en probeert zich op zijn neus te concentreren. Door het schrikken is het bloeden nog verhevigd. De tissues zijn doordrenkt en Boekendienaars hele voorkomen wordt in ijltempo saignant.

De kale man is er nog steeds en begint zowaar vrolijk vragen te stellen: of dat daar de Sint-Pieterskerk is, of de boomgaard te bezichtigen vallen en of Boekendienaar hem een kleine rondleiding door de tuin wil geven. Tot zijn eigen verbazing neemt Boekendienaar spontaan de rol aan van toeristische gids, intussen rochelend en bloedend als het varken uit een verhaal van Robert Desnos. De man troont hem mee naar de ingang van de abdijtuin, vraagt of er misschien ook moordgeschiedenissen verbonden zijn aan de abdij. Bloederige moordgeschiedenissen? (De man knipoogt).

Gealarmeerd door de onmiskenbaar onrustbarende evolutie van dit absurde voorval, houdt Boekendienaar halt aan de tuinpoort, mompelt dat hij zijn bloedneus onder controle moet zien te krijgen, spuwt daarbij ongewild de man bloed in het gezicht en draait zich reeds half om. De man grijnst en steekt Boekendienaar nog gauw een visitekaartje toe, alvorens die zich omdraait en wegbeent. Contacteer me zeker wanneer je in Brussel bent, roept de man hem nog na, dan geef ik je graag een rondleiding! Van zijn à propos gebracht, haast Boekendienaar zich huiswaarts. Eenmaal de hoek om stopt zijn neus met bloeden.

Thuis bekijkt Boekendienaar het gedrukte visitekaartje van de vreemde kwast: ‘PD, Film & theatre actor – Tour guide’, eronder met de hand geschreven: contact me, en een verwijzing naar een YouTube filmpje. Het twee minuten durende filmpje toont een moordscène in een abdijtuin. Aan het einde draait de schimmige, kale moordenaar zijn gezicht naar de camera. Hij grijnst Boekendienaar recht in het gezicht. Prompt begint zijn neus te bloeden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: